Χωρισμος; Μα την αγαπαω! Τι να κανω;

Να μαι και εγω... Αλλο ενα προβλημα, αλλη μια ανθρωπινη ιστορια...
Πριν γραψω αυτο το μυνημα διαβασα τα πιο πολλα μυνηματα εδω, και ειλικρινα με εκανε να νοιωθω τοσο ασχημα για τους ανθρωπους...

Μακαρι ολα τα παιδια εδω να μπαινανε για να γραφανε ομορφες ιστοριες. Μακαρι να μην χρειαζοταν να ποναμε. Μακαρι και εγω να μην ειχα αναγκαστει να ειμαι αντιμετωπος με τα χειροτερα, οπως ειμαι...

Απο που να αρχισω... Ειμαι με μια κοπελα απο περισυ το καλοκαιρι. Ομως ζει στο εξωτερικο και γι αυτο και ουσιαστικα μαζι ημασταν πολυ λιγο (2 μηνες περιπου). Τον υπολοιπο χρονο τον περνουσαμε κανοντας πλουσιο τον ΟΤΕ..

Οταν γνωριστηκαμε, εκεινη μου ειπε στην αρχη οτι δεν ηθελε να κανουμε σχεση -παροτι ελευθερη- γιατι της πεφτω μικρος. Καποιος θα ελεγε αμεσως "ηλικιακα". Κι ομως οχι! Στο υψος! Επειδη ειναι ψηλοτερη μου, ειχε αυτο το "κολλημα".

Μετα απο καποιες φορες ομως που βγαιναμε μαζι, τελικα τα βρηκαμε (αυτη στο δρομο και εγω στο πεζοδρομιο κλπ), και ετσι αποφασισαμε να ειμαστε μαζι. Το προβλημα ηταν οτι ειμαι η πρωτη της σχεση, στα 28 της, κατι που βεβαια δεν το περιμενα...

Παρολαυτα της εδειξα με αγαπη το πως να ανοιχτει στους ανθρωπους και να αφησει ελευθερο τον εαυτο της. Το εκανε και μου εδωσε πολυ αγαπη.

Να σημειωσω οτι εγω αρχικα ειχα ενδοιασμους σχετικα με μια τετοια σχεση που θα ειχε αποσταση στη μεση, αλλα εκεινη μου εξηγησε οτι απο παλια ηθελε να ερθει στην Ελλαδα και να δουλεψει εδω (ειναι τουριστικος υπαλληλος), και οτι θα το εκανε αυτο ανεξαρτητα απο εμας τους δυο.

Ετσι, το καλοκαιρι περασε και γυρισε στην χωρα της για να δει πως θα μπορουσε να βρει κατι προσωρινα εκει και να ψαχνει εν τω μεταξυ για καποια δουλεια στην Ελλαδα.

Μετα απο καποιο καιρο, ανακαλυψαμε δυστυχως οτι ενω η χωρα της ανηκει στη ΕΕ, υπαρχουν καποια σχεδον ανυπερβλητα γραφειοκρατικα κολληματα σχετικα με το να δουλεψει καποιος απο την χωρα αυτη στην Ελλαδα.

Εν τω μεταξυ εγω πηγα σε εκεινη για 20 μερες, οπου και ημασταν μαζι και βεβαια ηταν υπεροχα.

Οταν λοιπον γυρισα εδω και πλεον την περιμενα να ερθει το καλοκαιρι (τοτε εληγε μια μικρη εργασιακη συμβαση που ειχε στην χωρα της) με σκοπο να βρει δουλεια εδω, τα πραγματα αρχισαν να πηγαινουν ασχημα...

Καποιες φορες ειχαμε μαλωσει. Εγω ως Ελληνας και εκεινη οχι και εχοντας διαφορετικες κουλτουρες, λογικο ειναι να προξενουσε καποιες φορες παρεξηγησεις, διαφωνιες κλπ.
Σαν ανθρωπος ειναι πολυ ντροπαλη και χαμηλων τονων, και αντιδρα σαν μικρο παιδι.
Αυτο ειναι και αυτο που μου αρεσει πιο πολυ σε εκεινη...

Το προβλημα τωρα, γιατι πολλα ειπα εισαγωγικα και τιποτα για το προβλημα...
Αρχισε να πιστευει (εξ αποστασεως) οτι δεν ταιριαζουμε, και οτι στην καρδια της πιστευει πλεον οτι δεν θα ειμαστε μαζι για παντα.
Μου ειπε επισης οτι θελει να ταξιδεψει στον κοσμο και οτι θελει να παει στην Αυστραλια, και στον Καναδα μετα, και οτι μπορει σε 20 χρονια να καταλαβει οτι σημερα εκανε λαθος αλλα θελει να κανει τα λαθη της...
(Και το ελεγε ο Β. Παπακωνσταντινου και εγω δεν το καταλαβαινα....)

Εγω σαν χαρακτηρας ειμαι πολυ ανοιχτος. Οσο καιρο ημασταν καλα, της ανοιχτηκα τελειως και της ειπα οτι την αγαπαω παρα πολυ και οτι την λατρευω και οτι αν πανε καλα ολα θα ηθελα να μεινουμε μαζι.
Το ξερω οτι ισως εκανα λαθος να τα πω ολα αυτα... Το ξερω οτι κανεις δεν θελει τον αλλο δεδομενο. Αλλα τι να κανω ρε παιδια; Αγαπησα και ανοιξα την καρδια μου...

Το πιο μεγαλο της προβλημα ειναι οτι πιστευει οτι δεν με αγαπα πλεον αρκετα. Επειδη δεν ειναι εντονος χαρακτηρας και δεν στελνει μυνηματα με λογια αγαπης οπως εγω, πιστευει οτι δεν με αγαπα αρκετα.
Ισως και να ειναι αληθεια και να προσπαθω εγω να δικαιολογηθω στον εαυτο μου...

Λιγο πριν το Πασχα μιλησαμε στο τηλεφωνο και μου ειπε οτι ισως δεν θα επρεπε να ειμαστε πλεον μαζι. Μετα απο κουβεντα που καναμε, τα ξαναβρηκαμε (η ετσι πιστεψα εγω).

Λιγο μετα το Πασχα, μου εστειλε ενα email στα καλα καθουμενα που μου ελεγε εν ολιγοις οτι πρεπει να χωρισουμε και οτι ειναι καλυτερο και για τους δυο μας.
Εγω ομως την λατρευω γμτ μου που να παρει! Την πηρα τηλεφωνο πανω απο 40 φορες (το αφηνε να χτυπαει) μεχρι που εκλεισε το κινητο της απο μπαταρια!
Τελικα μιλησαμε, και τα ξαναβρηκαμε -με την εννοια να κατεβει Ελλαδα (θα ερχοταν ουτως η αλλως) και να τα δουμε ολα απο κοντα.

Παλι σημερα, ειχε τις κακες της, δεν ειχε κοιμηθει το βραδυ γιατι παλι πιστευει οτι θα επρεπε να χωρισουμε. Μιλησαμε και ακρη δεν βγαλαμε.

Το θεμα ομως ειναι: τωρα εγω τι κανω;
Νοιωθω σαν μλκας που εχω ανοιχτει ετσι, σαν να εχω απλωσει την καρδια μου στα μανταλακια της μπουγαδας...

Τι να κανω; Δεν θελω να τη χασω ρε παιδια... Ειχα σκοπο αν δεν βρει εδω δουλεια, να σηκωθω να φυγω και να παω στην χωρα της να βρω εκει δουλεια (παροτι δεν ξερω τη γλωσσα). Να σημειωθει οτι αυτο τον καιρο δεν εργαζομαι οποτε δεν θα εκανα και φοβερη θυσια...

Της το λεω και το ξαναλεω, οτι "δεν θελω να σε χασω βρε καρδια μου", και εκεινη ολο απανταει "δεν ξερω..."
Καταλαβαινω οτι ειναι μπερδεμενη και δινει και εκεινη τον αγωνα της για εμας, αλλα ΓΙΑΤΙ να πρεπει να την χασω;

Σε 2 εβδομαδες (καλως εχοντων των πραγματων) θα ερθει στην Ελλαδα. Ομως... Πως να παρει η ευχη θα μπορεσω να τα φτιαξω ολα, οταν ο αλλος απλα ειναι αμετοχος;
Θα μου πειτε "πανε αλλου, μην ασχολεισαι, και αλλες πορτοκαλιες κλπ", αλλα ΠΟΝΑΩ να σκεφτομαι οτι δεν θα ημουνα μαζι της! Πως στην ευχη μαζευω ο μλκας τα μεσα μου ετσι που τα εχω κανει; Και το χειροτερο; Δεν ΘΕΛΩ να τα μαζεψω, γιατι την αγαπαω και την λατρευω!

Εχω φτασει σε σημειο να τρεμω το ολο θεμα συνεχεια! Τρεμω αν χτυπησει το τηλεφωνο μην ειναι αυτη και μου λεει οτι χωριζουμε (για αλλη μια φορα). Τρεμω μην μου στειλει email και μου λεει τελος, τρεμω μην ξυπνησει παλι αυριο στραβα και ξαναεχουμε τα ιδια...

Δεν μπορω ρε παιδια... Ξερετε τι θελω;
Το μονο που ζητησα ο χριστιανος ειναι λιγη ηρεμια, να μπορω να ειμαι με εναν ανθρωπο που με αγαπαει, και να μπορω να ηρεμησω οτι δεν θα ξυπνησει αυριο και θα με χωρισει! Ελεος πια! Δεν υπαρχει καμια τετοια γυναικα; Ουτε το μοντελο ψαχνω, ουτε την τελεια, ουτε τιποτα... Εναν ΑΝΘΡΩΠΟ να φτιαξω την ζωη μου....

Βοηθεια! Δεν θελω να χωρισω ρε παιδια! Την αγαπαω να παρει... Τι να κανω;

Αχ φιλαράκι μου!
Αυτή την ερώτηση να μπορούσαμε να την απαντήσουμε και όχι μόνο σε σένα, αλλά ο καθένας για την δική του περίπτωση.

Εγώ δεν είμαι ειδική σ' αυτά τα θέματα, αλλά διάβασα το μήνυμά σου και συγκινήθηκα. Μοιάζει με κραυγούλα απόγνωσης.

Φίλε, το ότι άνοιξες την ψυχή σου και αγάπησες δεν είναι κακό. Ξέρω ότι νοιώθεις σαν μπουγάδα. Το αισθάνθηκες το έκανες. Μαγκιά σου. Οι περισσότεροι το τρέμουμε.

Φιλικά μια συμβουλή και αν θέλεις άκουσέ την επειδή είμαι γυναίκα. Τώρα που θα έρθει μην την πιέσεις. Μην τις κάνεις κουβέντες και φρόντισε να μην νοιώσει πίεση. Δώσε βάρος στο πως θα περάσετε καλύτερα και φρόντισε να την εθαρρύνεις επαγγελματικά.

Και επίσης φρόντισε να βρεις κι εσύ δουλειά. Η έλλειψη εργασίας εντείνει τις ανασφάλειές μας οι οποίες βγαίνουν στο ταίρι μας και λειτουργούν αρνητικά.

Μάθε να πιστεύεις στον εαυτό σου για να πιστέψει κι εκείνη σε σένα.

Από την καρδιά μου σου εύχομαι να πάνε όλα κατ' ευχήν.

Θέμα γυναικίας ανασφάλειας

Αγαπητέ Shadowplay,

Διάβασα το άρθρο σου και πραγματικά θα άγγιζαν κάθε γυναίκα αυτά νιώθεις. Θα προσπαθήσω να σου δώσω κάποιες απαντήσεις για το τι συμβαίνει στο ψυχισμό της. Για να μην παρεξηγηθώ αντιμετωπίζεις θέμα ανασφάλειας, αν και θαρρώ ότι την λύση θα την βρείτε μόνοι σας.
Είπες: "Το πρόβλημα ήταν ότι είμαι η πρώτη της σχέση, στα 28 της, κάτι που βέβαια δεν το περίμενα... ." Είπες την φράση κλειδί. Σε αυτήν την ηλικία μια γυναίκα έχει μάθει να ζει μόνη της, με ότι συνεπάγει αυτό. Έχει μάθει μέσα στην μοναξιά της. Η ζωή της ήταν γεμάτη και συγχρόνως μισή γιατί είναι μόνη. Όλα αυτά δημιούργησαν ένα αίσθημα ανασφάλειας που με τα χρόνια εντάθηκε και έφτασε στο σημείο να θεωρεί ότι δεν είναι θεμιτή. Ίσως ότι κανείς δεν θα μπορέσει να την αγαπήσει.
Όσα νιώθεις τα έβλεπε όταν ήσασταν μαζί. Και είμαι σίγουρη ότι τα βλέπει και τα νιώθει και όταν μιλάτε στο τηλέφωνο για αυτό και ξαναγυρνάει αλλά κατά την διάρκεια της ημέρας που δεν μιλάτε; Τότε τι γίνετε; Όλες οι κακές σκέψεις ξαναέρχονται στο μυαλό της. ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ Μ' ΑΓΑΠΑΕΙ ΕΜΕΝΑ; ή ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΨΕΜΑΤΑ. Αυτά και άλλα πολλά μέσα στην ανασφάλεια της και την ΜΟΝΑΞΙΑ της το τονίζω γιατί νιώθει μόνη, έρχονται στο μυαλό της. Και μετέπειτα έρχεται το τηλέφωνο ή/και το e-mail του χωρισμού.
Είναι ακόμα δυνατή. Σκέφτεται ότι πρέπει να σ' αφήσει δεν μπορεί να σου το κάνει αυτό, είναι και η απόσταση. Άρα πρέπει να χωρίσετε. Μετά σε ακούει. Σε νιώθει κοντά της και οι φόβοι και οι ανασφάλειες της εξανεμίζονται. Σε πιστεύει μέχρι να πέσει το βράδυ. Δεν κοιμάται γιατί σας σκέφτεται μαζί και για το αν πρέπει να είστε μαζί. Σε αυτό το τελευταίο συνέβαλε και η κουβέντα που κάνατε με δική σου πρωτοβουλία για την απόσταση- χωρίς να θέλω να σε επιβαρύνω με μια λανθασμένη κινήσει που στην πραγματικότητα δεν ήταν λανθασμένη αλλά λογικότατη σκέψη- συν το ότι δεν θα μπόρεσε ακόμα να βρει δουλειά στην Ελλάδα έρχονται και φτιάχνουν το μαύρο τοπίο που σου ανέφερα προηγουμένως.
Για να μην ξαναπαρεξηγηθώ. Η κοπέλα σου είναι ανασφαλής και όχι ψυχικά διαταραγμένη. Κατά την άποψή μου θα έπρεπε να έχεις υπομονή. Γαϊδουρινή θα έλεγα. Τέτοιες ανατάραξης θέλουν λεπτούς χειρισμούς. Και σύμφωνα με την κατάσταση στην οποία βρίσκεστε, εννοώντας την απόσταση πάντα, είναι καλό να της ακούς και συνεχώς να τις υπενθυμίζεις τα συναισθήματά σου για εκείνη. Το έχει ανάγκη καλέ μου φιλέ. Μεγάλη ανάγκη να τα ακούει.
Και αν εκείνη δεν σου λέει τίποτα για τα δικά της μην πτοείσαι, νιώθει, απλά φοβάται όπως είπες και εσύ αφού έκανες αγώνα για να ανοιχτή στους ανθρώπους και κυρίως σε εσένα. Για μένα θα ήταν καλό να περιμένεις, να περιμένετε και οι δύο και να αποφασίσετε. Και αν τελικά δεν γίνει κάτι με την δουλειά της κοπέλας σου και όντως αποφασίσεις να φύγεις για το μέρος που δουλεύει εκείνη να το ψάξεις καλά. Πρώτα να βρεις την δουλειά και μετά να ξεσηκωθείς να παρατήσεις δουλειά φίλους σπίτι και ζωή στην Ελλάδα.
Ελπίζω να σε βοήθησα. Και να κατάφερα να σου δώσω μια εικόνα της γυναικείας ανασφάλειας. Με εκτίμηση.

Υ.Σ.: Μην νιώθεις μαλάκας επειδή ανοίχτηκες σημαίνει ότι νιώθεις ασφαλείς. Κάντην να νιώσει το ίδιο ακόμα και με την απόσταση που έχετε ανάμεσά σας. Το κλειδί για αυτό είναι αυτά που νιώθεις.

Αγαπητοι μου φιλοι, αν και δεν σας ξερω, τα δυο μυνηματα συμπαραστασης σας μου κανανε τοσο καλο οσο δεν ξερετε...

Ομολογω οτι διαβαζοντας τα με πηραν τα κλαματα παλι... Θελω να ειμαι δυνατος και να ειμαι ο ανθρωπος που εκεινη μπορει να στηριχτει επανω του, αλλα ειναι τοσο δυσκολο... Αυτο τον καιρο δεν ξερω πλεον τιποτα...

Στο μυνημα που μου ειχε στειλει μου ελεγε "δεν θελω να περιμενεις για εμενα... Θελω αυτη την στιγμη να με βλεπεις σαν φιλη και οχι σαν την κοπελα σου, γιατι και εγω ετσι νοιωθω. Δεν θελω να μιλαμε καθε μερα τωρα, αλλα καθε δυο μερες πχ"

Εχθες που μιλησαμε μαζι βλακωδως εγω εχασα την ψυχραιμια μου και με πηρε το παραπονο γιατι πλεον της μιλαω και αυτη απλα με ακουει χωρις να λεει κουβεντα. Δεν ηθελα να την πιεσω και καταλαβαινω γιατι το κανει αυτο, αλλα με δεν αντεξα. Και της το εκλεισα.
Αμεσως μετα μου εστειλε ενα email που διαβασα αργα το βραδυ και ελεγε "γιαυτο σου ελεγα. Ολο θα υπαρχουν τετοιες σιωπες. Την μια θα ειμαστε καλα και μετα παλι θα εχουμε αυτες τις "συζητησεις". Θα επρεπε να με αφησεις να φυγω."

Δεν ξερω... Τι να εκανα με το μυνημα αυτο;
Πηρα σημερα το πρωι και απαντησε. Και απαντησε με ωραιο τροπο οπως παντα αλλωστε. Της ζητησα συγνωμη και οτι παρεκτραπηκα και εκεινη την δεχτηκε.

Καλη μου Αrsina, διαβασα το μυνημα σου και ευχομαι σε οτι μεγαλο υπαρχει εκει Επανω, να εχεις δικιο.... Ξερεις αρκετες φορες μου ειχε πει "Γιατι εισαι μαζι μου; Εγω δεν ειμαι ετσι/αλλιως/κλπ, ενω θα επρεπε να βρεις καποια κοπελα που να ειναι πιο πολυ ετσι/αλλιως/κλπ."

Εγω της εξηγουσα παντα οτι την λατρευω για τα γλυκα της ματια, και την ευαισθητη καρδουλα που εχει και ειναι σαν παιδι...

Το μονο που ζηταω ειναι να μπορω να την φροντισω και να της δωσω ολη την αγαπη μου, για οσο παει. Ισως να ειναι μεγαλο λαθος μου, αλλα της εχω πει οτι θα ηθελα -αν πανε ολα καλα- να την κανω καποτε γυναικα μου...

Για χαρη της θα κινησω γη και ουρανο. Ειλικρινα... Οταν την δευτερη φορα μου ειχε το email του οτι ηθελε να χωρισουμε, και επαιρνα τηλεφωνο ολο το βραδυ και το πρωι μετα, μου ειπε "γιατι επιμενω τοσο πολυ μαζι της;", της απαντησα "γιατι σε αγαπαω οσο τιποτα στον κοσμο, και θα πολεμησω μεχρι τελους για εσενα"...

Μια φιλη σημερα μου ειπε οτι να μην το ψαχνω και να μην το συνεχισω, γιατι η κοπελα εχει παψει να με αγαπαει.

Δεν αντεχω ομως βρε παιδια να την χασω. Ειναι ολος μου ο κοσμος....

ΥΓ. Κοριτσια ισως εσεις μπορειτε να μου πειτε αν σημαινει κατι αυτο που εγινε εχθες επισης.
Ειχε κανονισει μετα τη δουλεια να βρεθει με τις φιλες της για καφε, και σημερα που τη ρωτησα πως περασανε μου ειπε πολυ ωραια.
Οταν απο περιεργεια ρωτησα αν λεγανε και για εμενα, μου απαντησε "Ναι. Ξερεις, απλα λεγαμε για οσα νοιωθω αυτη τη στιγμη". (δηλ. οτι δεν ξερει αν με αγαπαει πλεον και οτι θα επρεπε να χωρισουμε κλπ"

Τωρα αυτο τι σημαινει βρε κοριτσια; Ποσο κακο για εμενα ειναι κατι τετοιο;

Αχ Παναγια μου, δεν θα σου ξαναζητησω χαρη, αρκει να ερθει τελικα εδω και να μπορεσω να βρω την καρδουλα της παλι....
Δεν ξερω τι αλλο πια να κανω....

Φίλε,

όλος ο κόσμος σου είσαι ΕΣΥ.
Όλοι οι άλλοι, ακόμα και εκείνη είναι η διακόσμησή του.
Να σε αγαπήσεις πιο πολύ.
Μάθε να σε προφυλάττεις, να σε φροντίζεις, να σε καμαρώνεις.
Ξέρω είναι δύσκολο αυτό στην κατάσταση που είσαι τώρα.
Αλλά! Γίνει εγωϊστής. Σώσε το τομάρι σου για να στο πω λαίκά.
Κανένας δεν δικαιούται να είναι το σύμπαν μας!
Δικαιούται μόνο να είναι μέρος του με την άδειά μας.
Πρόσεχε, μη γίνεσαι υπερβολικός, και να θυμάσαι ότι πάντα έχει παρακάτω.
Και ότι πολλές φορές οι εμμονές μας σε κάποια πρόσωπα απλά καθυστερούνε τον μεγάλο έρωτα και την ευτυχία μας.
Μην κολλάς!

Καλή τύχη

Αχ βρε Shadowplay...

Παράθεση:
Από το μέλος Shadowplay - 27/05/05 02:04
... Κοριτσια ισως εσεις μπορειτε να μου πειτε αν σημαινει κατι αυτο που εγινε εχθες επισης.
Ειχε κανονισει μετα τη δουλεια να βρεθει με τις φιλες της για καφε, και σημερα που τη ρωτησα πως περασανε μου ειπε πολυ ωραια.
Οταν απο περιεργεια ρωτησα αν λεγανε και για εμενα, μου απαντησε "Ναι. Ξερεις, απλα λεγαμε για οσα νοιωθω αυτη τη στιγμη". (δηλ. οτι δεν ξερει αν με αγαπαει πλεον και οτι θα επρεπε να χωρισουμε κλπ"
...

Παράθεση:

Ότι σε σκέφτεται τι άλλο. Συζητάμε για κάποιον με τις φίλες μας όταν είτε μας κεντρίζει απλώς το ενδιαφέρον, είτε ακόμα περισσότερο τη καρδούλα μας. Η "queen" είπε κάτι σωστό, υπομονή και μην την πιέζεις. Είναι ο μόνος τρόπος για να είναι κοντά σου. Δεύτερον. Το ότι σου ζητάει να μιλάτε τουλάχιστον κάθε δεύτερη σημένει ότι χρειάζετε να σε ακούει. Ότι το έχει ανάγκη. Έχε υπομονή και προσπάθησε να ανασυγκροτυθείς και να αυτοκυριαρχήσε στο τηλέφωνο τουλάχιστον. Πιστεψέ με εσένα θέλει να δει όταν έρθει όχι έναν ψυχικά καταρακωμένο άντρα. Προσπάθησε να μην έχεις αυτά τα ξεσπάσματα γιατί κακό κάνεις σε αυτό που έχεις αυτήν την στιγμή παρά καλό. Αντέχει τα δικά της και στο τέλος θα μήνει αμέτοχη στά δικά σου.
Έχε υπομονή φίλε μου. Και στο τέλος θα γίνει αυτό που θες. Σημειώνω και κάτι τελευταίο. Θα δεις τι πραγματικά τι νιώθει όταν έρθει στην ελλάδα.
Να πω ένα πειραμάτικη; Μην πλεισιάσεις το e-mail σου και το τηλ. για μία ολόκληρη μέρα. Κάνε υπομονή για μια ολόκληρη μέρα και μην επικινωνήσεις μαζί της. Δώστεις χόρο και χρόνο. Κάνε αυτό ακριβώς που σου είπε. Πάρτην τηλ. την αμέσως επόμενη μέρα. Και κόψε αντιδράσεις. Αν τελικά το κάνεις θα θυμηθείς μια ψυχή στο internet.
Υπομονή.