Αγχος......

Δεν ξερω καν αν κολλαει εδω το θεμα αλλα...
Χρειαζομουν μια συμβουλη....κατι τελος παντων..
Εχω αγχος πολυ αγχος.....υπερβολικα πολυ αγχος....
Με ποναει το στομαχι μου.....
Εσεις??ειχατε ποτε τΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟσο πολυ αγχος???
Πως το καταπολεμηστε???

τα στοιχεια που δινεις ειναι λιγα.
το αγχος παντα συνοδευεται απο βιασυνη.
ενας τροπος ,που ομως δεν χτυπαει το προβλημα στη ριζα του,ειναι να χαλαρωνεις σωματικα τις ελευθερες ωρες,αλλα και την ωρα της δουλειας ,οταν περπατας.......
προσπαθησε π.χ. να θυμασαι να εχεις χαλαρους τους ωμους....τους μυς του προσωπου...ή οτι αλλο νομιζεις.
η φυσιολογικη κατασταση του ανθρωπου ειναι χαλαρη.
αλλα για να γινει αυτο ,πρεπει να αλλαξουν αλλα πραγματα.
καποια λαθος ιδεα σε τυραναει.
ποια ειναι ;;;;

Σαν φοιτήτρια σε πτυχιακές εξετάσεις εμφάνισα για πρώτη φορά δύσπνοια λόγω άγχους. Ένα βασανιστικό πρόβλημα που ευτυχώς μου πέρασε μετά το πέρας των εξετάσεων.

Πολλά χρόνια αργότερα, σαν εργαζόμενη έπαθα πάλι έντονο άγχος όταν ήρθαν σε σύγκρουση τα επαγγελματικά μου καθήκοντα με εκείνα της μητρότητας. Ήθελα να φύγω από το νησί όπου εργαζόμουν για να έρθω να δω το παιδί μου στην Αθήνα που είχα να το δω 10 μέρες.Την τελευταία στιγμή ένα επαγγελματικό θέμα με κράτησε μακριά του. Η πίεση του κλάματος του στο τηλέφωνο και των ευθυνών της δουλειάς με οδήγησαν σε νέα κρίση άγχους. Έπρεπε να τελειώσω τη δουλειά για να προλάβω να φύγω για λίγες μέρες αλλά η δουλεία δεν τελείωνε και το παιδί γκρίνιαζε.

Τότε ήταν που έπαθα τη μεγάλη ζημιά.
Ξαφνικά όλα άρχισαν να γυρίζουν μπροστά μου. Τάσεις λιποθυμίας, ίλιγγοι, αστάθεια βαδίσματος (δεν πλησίαζα βιτρίνες γιατί κινδύνευα να πέσω πάνω τους), εμβοές στα αυτιά, το κεφάλι μου το ένιωθα 200 κιλά.
Αυτά τα συμπτώματα διήρκεσαν περίπου 6 μήνες , που ήταν οι χειρότεροι μήνες της ζωής μου γιατί εξ αιτίας όλων αυτών με έπιανε επί πλέον και πανικός όταν βρισκόμουν σε δημόσιους χώρους από τον φόβο του να μη πέσω κάτω ξαφνικά.

Δε βρήκα ποτέ κάποιο παθολογικό αίτιο και θεραπεύτηκα χωρίς καμιά αγωγή. Απλά ηρέμησα , φιλοσόφησα τη ζωή αλλιώς και έβαλα σε μια τάξη τις προτεραιότητές μου. Και σαν πρώτη προτεραιότητα έβαλα την υγεία μου και την βελτίωση της ποιότητας της ζωής της δικής μου και του παιδιού. Πήρα κάποιες σημαντικές αποφάσεις οι οποίες με έκαναν όχι μόνο να απαλλαγώ από το άγχος, αλλά και να νιώθω σήμερα πραγματικά ευτυχισμένη και ήρεμη. Άλλαξα επάγγελμα επιλέγοντας ένα με μικρότερο μισθό αλλά με περισσότερο ελεύθερο χρόνο , πήρα διαζύγιο και άρχισα να πηγαίνω σε γυμναστήριο.

Ολα αυτά στα έγραψα για να κατευθυνθείς κι εσύ στην αιτία του άγχους. Ο γιατρός μπορεί να σου δώσει αγχολυτικά, αλλά δεν είναι λύση. Η λύση είναι μέσα σου. Βρες τι φταίει και άλλαξέ το. Στο χέρι σου είναι.


Περαστικά.

κατα πολύ μεγάλο ποσοστό στο άγχος οφείλετε η παλινδρόμηση, η νεύρωση στομάχου μου είπε ο γιατρός πριν 2 χρόνια. Και μου έδωσε αγωγή.
Το άγχος μας αρρωστένει. Αν με ρωτάς τι έκανα για το άγχος δεν μπορώ να σου πω να κάνεις αυτό ή εκείνο.
Σπάνιες φορές τώρα πία αγχώνωμαι τοσο που να το στομάχι μου να με διπλώνει στα δύο. και όσο τα σκέφτομαι μέσα μού όλο και σπανιότερα. θα πρέπει να σκεφτείς σε βάθος τί έχει μεγαλύτερη σημασία για σένα, και να συνηδειτοποιήσεις πόσο κακό κάνεις στον ευατό σου. Δεν γίνεται απο την μία μέρα στην άλλη. θέλει προσπάθεια

Φίλη μου CatWoman30,

τον τελευταίο χρόνο έχω περάσει τις εντονότερες αγχώδεις καταστάσεις της ζωής μου και αυτό εξαιτίας του αποτρεπτικού συνδυασμού σπουδών στην Ιατρική και διατήρηση φυσιολογικής προσωπικής ζωής και σχέσης. Ειδικά ο περασμένος χειμώνας ήταν για εμένα το όριο της αντοχής και της ψυχικής μου ηρεμίας. Είχα πολλά σωματικά συμπτώματα και έφθασα σε βαθμό να τρομάζω για το πόσο μπορεί να με επηρεάσει αυτή η ψυχολογική μου κατάσταση. Το άγχος μου έκανε απίστευτα κακό και το ήξερα.

Δε μπορώ να πω ότι έχω καταφέρει να ξεπεράσω το πρόβλημα 100%. Σε γιατρούς δε πήγα, αγωγή δεν ακολούθησα, αλλά μπορώ να πω ότι νιώθω καλύτερα γιατί αποφάσισα ότι η ζωή είναι ήδη πολύ σύντομη και δεν υπάρχει λόγος να τη κάνω ακόμα συντομότερη για ΚΑΝΕΝΑΝ και για ΤΙΠΟΤΑ! Ίσως μπορώ να πω ότι έδωσα μια σφαλιάρα στον εαυτό μου να ξυπνήσει.

Τώρα δε με νοιάζει και να αφήσω για αργότερα ένα μάθημα εφόσον δεν είμαι καλά και δε προλαβαίνω. Επίσης, έχω ξεκαθαρίσει με τον άνθρωπό μου ότι οι απαιτήσεις της σχολής μου είναι έντονες και πρέπει να βάζουμε ένα μέτρο στο θέμα των βραδινών εξόδων και της προσωπικής μας ευχαρίστησης. Ούτε να χωρίσω θέλω, ούτε να παραμελήσω τη σχολή μου.

Το βασικό είναι να βρούμε τη δύναμη να σηκώσουμε κεφάλι σε ότι μας αγχώνει! Να συνειδητοποιήσουμε ότι τίποτα δεν έχει δικαίωμα να αφαιρεί χρόνια από τη ζωή μας απλά και μόνο γιατί εμείς δε βρίσκουμε το θάρρος να του πάμε κόντρα! Υπάρχουμε! Και πάνω από όλα φροντίζουμε να είμαστε εμείς καλά! Αυτά σκέφτομαι πλέον κάθε φορά που η αγχώδης κατάσταση επιστρέφει και τώρα πια είμαι ικανή να την αντιμετωπίζω πιο αποτελεσματικά.

Καλή μου CatWoman ζήσε για εσένα! Τόλμα! Τόλμα να διεκδικείς αυτό που θες ΕΣΥ και μην υπακούς σε οτιδήποτε μπορεί να σου επιβληθεί και να σε αγχώσει! Επαναλαμβάνω μια ζωή την έχουμε και είναι πολύ μικρή η ριμάδα! Μη τι κάνουμε μικρότερη!

Εύχομαι όλα να σου πάνε καλά και να περάσει γρήγορα αυτή η μπόρα. Το εύχομαι σε όλους μας...

Φιλικά,
Genie

Εγω με τη σειρα μου θα σου εκθεσω τ'αποτελεσματα του αγχους στη ζωη μου:

Οταν εδινα Πανελληνιες λοιπον,πριν απο πολλα χρονια,ενα πρωι που σηκωθηκα να παω να δωσω,ειδα πανω στο μαξιλαρι μου ολα τα μαλλια μου,τα οποια ειχαν πεσει κατα τη διαρκεια της νυχτας!
Απο τοτε,οταν πλησιαζει εξεταστικη περιοδος,χανω μεγαλο μερος απο τα μαλλια μου.Οι γιατροι που εχω παει,ολοι εχουν πει το ιδιο πραγμα:αγχος!
Το θεμα δυστηχως ειναι οτι ενω γνωριζω την αιτια-που ειναι το βασικο για να καταπολεμησεις το αγχος-δε μπορω ομως να μην αγχωνομαι οταν δινω μαθημα,με αποτελεσμα να παιρνω τουλαχιστον 3 φορες το χρονο βιταμινες για να ξαναβγουν τα μαλλια μου....

Βρες την αιτια του αγχους σου και προσπαθησε να το καταπολεμησεις...Αν δεν το καταφερεις μονη σου αυτο,αμφιβαλλω αν θα μπορεσει ποτε να σε βοηθισει καποιος αλλος,ειτε γιατρος ειναι αυτος ειτε φιλος.....

Καλη επιτυχια......

Eγω δεν καταφερα να το καταπολεμησω...

Εχω ελκος σε σοβαρο βαθμο απο τα 18 μου χρονια!

Ευχομαι να τα καταφερεις καλυτερα απο εμενα εσυ!

Απ'ότι βλέπω οι πιο πολλοί εδώ μέσα βρισκόμαστε στην κόψη του ξυραφιού και δεν το γλυτώνουμε το εμφραγματάκι
Τώρα να σε συμβουλέψω να διώξεις το άγχος, το βλέπω αστείο έως γελοίο, διότι δεν γνωρίζω τους λόγους και διότι ο υπογράφων τυγχάνει ιδιαίτερα αγχώδης.
Θα σε παρακινήσω όμως να επισκεφθείς κάποιον ψυχολόγο - πιθανολογώ ότι θα μπορέσει να σε βοηθήσει.
Μακάριοι οι αναίσθητοι!!!

Αυτο που μπορω να πω εγω για εμενα....ειναι οτι με εχει βοηθησει πολυ το διαβασμα και οι εκδρομες στην εξοχη.
Δασος και θαλασσα.

Φίλη μου CatWoman30,
κι εγώ πάσχω από ανίατο άγχος όπως δυστυχώς και πολύς άλλος κόσμος.΄
Έχω όμως καταφέρει να δουλέψω τις άμυνες του οργανισμού μου.
Ποτέ δεν σκέφτομαι αυτό που πρόκειται να γίνει παρά μόνο όταν έρθει η στιγμή να το αντιμετωπίσω.
Προσπαθώ να μην στεναχωριέμαι (όπως λέει μια σοφή παροιμία) γι' αυτά που αλλάζουν και γι' αυτά που δεν αλλάζουν!!!!!
Πίνω και κανένα ποτάκι όταν νιώσω πολύ τσίτα και χαλαρώνω τις αισθήσεις μου!!!!!(σε λογικά σημεία έτσι;;;. Μη γίνουμε και αλκοόλες!!!!!!!!!!!

Ως γιατρός, γνωρίζετε πολύ καλά την ευεργετική δράση που έχει στον εγκέφαλο το σύμπλεγμα των 13 βιταμινών της Β.

Για βοηθήστε λίγο περισσότερο τον εαυτό σας με καλύτερη διατροφή πλούσια σε Β... Θυμηθείτε πως σε δύσκολες περιόδους πείνας, είχαν αυξηθεί τα κρούσματα δερματικών ασθενειών που γνωρίζετε πως προέρχονται από την έλλειψη της Β.

Η εποχή μας (πολλές ώρες εργασιακής απασχόλησης, ταχυφαγεία, ακατάστατες ώρες γευμάτων) μοιάζει ως προς την κακή ποιότητα τροφής με αυτήν που ανέφερα πριν.

Και δεν είναι αυταπόδεικτο από τα αυξημένα ποσοστά των δερματοπαθειών;;;; Ψωριάσεις, εκζέματα, λεύκες είναι στην ημερήσια διάταξη πια κι οι πάσχοντες είναι κατεξοχήν αγχωτικοί.

Εξάλλου, ως γιατρός γνωρίζετε πως οι ασθένειες είναι ψυχοσωματικές και ηχηρές καμπάνες για να αλλάξουμε κάποια πράγματα στη ζωή μας.

Μήπως εσείς οι γιατροί, δεν μας λέτε συχνά πως ΕΙΜΑΣΤΕ Ο,ΤΙ ΤΡΩΜΕ;;;;

Ε, κάντε το κι εσείς πράξη! Κι αν δεν σας βγαίνει με την τροφή, δώστε στον εαυτούλη σας λίγα βιταμινούχα συμπληρώματα.........
















..............(Αν υποψιαστώ πως εγώ η αστοιχείωτη δίνω συμβουλές σε γιατρό, τα πετάααααανννωωωωωωωω!!!)..................

Η Επιλεκτική

Απο ποτε το αγχος ανηκει στις ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ:

Προερχεται απο μικροβιο η μηπως απο ιο ;