μια περιεργη κατασταση...

Kαλησπερα σε ολα τα μελη.
Eιμαι καινουρια εδω αλλα σας "παρακολουθω" καιρο!Με λενε Μαιρη κ η ιστορια μου εχει ως εξης.

Τον Ιουνιο του 2007 κ ενω ημουν ακομα φοιτητρια γνωρισα εναν αντρα 10 χρονια μεγαλυτερο μου,τον Μανο.Δεν ηταν ερωτας με την πρωτη ματια αλλα με διεκδηκουσε.Παλευε κ προσπαθουσε για να ειμαστε μαζι.Ηταν ολα ιδανικα κ εν τελη τον ερωτευτηκα.Ηταν ολα μαγικα..Μετα απο 3 μηνες σχεσης,τυχαια,επρεπε κ οι δυο να αλλαξουμε σπιτι κ τοτε εγινε η προταση απο πλευρας του να συγκατοικησουμε με το σκεπτικο οτι αφου τις περισσοτερες ωρες θα ειμαστε μαζι,για ποιον λογο να μενουμε χωριστα?Δεχτηκα με μεγαλη χαρα κ σιγα σιγα "μπηκαμε σε μια σειρα",φτιαξαμε το σπιτι,οργανωθηκαμε κ η ζωη μας κυλουσε αρμονικα.τα πρωινα εγω στη σχολη κ αυτος στη δουλεια κ το απογευμα ως το βραδυ μαζι ειτε με φιλους.Δεν ειχα παραπονο.Κανενα μα κανενα παραπονο.

Περασαν λοιπον τα χρονια κ ερχομαστε στον Ιανουαριο του 2011.Μεχρι τοτε ηταν στα ματια μου ο πιο τελειος συντροφος του κοσμου,ο πιο δικαιος,ο πιο σωστος,ο πιο σοφος ανθρωπος.Ημουν εγω γι αυτον κ αυτος για μενα.Περνουσα διπλα του ανεπαναληπτα.Καναμε ταξιδια παντου,ειχαμε γυρισει ολη την ελλαδα κ ευρωπη,μοιραζομασταν τις χαρες,τις λυπες,τις φιλοδοξιες μας,οι φιλοι μου γιναν φοιλοι του κ οι δικοι του δικοι μου.Οι οικογενειες μας ειχαν αριστες σχεσεις μεταξυ τους εστω κ τηλεφωνικα.Εμεις παλι,απο την πλευρα του ο καθενας θαυμαζαμε κ σεβομασταν τους γονεις του αλλου.Δεν υπηρχε κανενα παραπονο απο καμια πλευρα.Ωσπου λιγο μετα τις γιορτες του 2011 κ αφου ειχαμε επιστρεψει ο καθενας στην δουλεια κ στο προγραμμα του,αρχιζω νιωθω ασφιχτικα.Πνιγομουν κ βουλιαζα μερα με την μερα στις σκεψεις κ στην απομονωση μου.Ετσι ξαφνικα,χωρις γιατι κ αιτια.Δεν ειχα ορεξη για τιποτα.Με κοιτουσε κ εβλεπα εναν αγνωστο.Μου μιλουσε κ εκνευριζομουν.Δεν ηξερα τι εφταιγε.Το παλεψα ομως μεσα μου,ηθελα να βγω νικητρια απο αυτον τον παραλογισμο που με ειχε πιασει,να ειμαστε παλι οπως πριν.Προσπαθησα.Αληθεια προσπαθησα.Αυτος ομως εμεινε απαθης,ανικανος να με βοηθησει.Ομως ουτε κ γω ηξερα τι ηθελα να κανει.Ομως επρεπε κατι να κανει.Να με βγαλει απο αυτον τον λιθαργο.Δεν το κανε,παρα εμεινε αμετοχος να με κοιταει να απομακρυνομαι ολο κ περισσοτερο απο κοντα του.

Ηρθε το πασχα κ αποφασιζω να παω λιγες μερες μονη μου στο πατρικο μου σπιτι,σε μια πολη της περιφερειας.Λαχταρουσα να δω τους γονεις μου κ τους παιδικους μου φιλους κ να ειμαι μονη μου,χωρις αυτον.Κ μου συμβαινει αυτο που δεν υπηρχε καν σαν μια μικρη πιθανοτητα στο μυαλο μου οσο χρονια ημουν με τον Μανο.Τον απατησα.Το θεμα ομως ειναι με ποιον τον απατησα κ τι ισορια εχω με αυτον.Αυτος ειναι ο Αγγελος,συνομηλικος μου,παλιος μου συμμαθητης κ με την παροδο των ετων-λυκειο,πρωτα ετη σπουδων-παλευαμε για να ειμαστε μαζι κατι που δεν επετευχθει ποτε.Ειναι αυτο που λεμε η πρωτη αγαπη,ο παιδικος ερωτας.ενας ερωτας που δεν ωριμαζε κ εμενε ανεκπληρωτος.το ειχαμε προσπαθησει πολυ τοτε αλλα ειμασταν μικροι κ κανεις δεν τολμουσε να πει η να κανει πραγματα που απαιτουνταν.Υπηρχε ομως τρομερη αγαπη κ χημεια που απλα θαφτηκε τα χρονια που ημουν με τον Μανο.Ωστοσο οταν του ειχα ανακοινωσει εγω η ιδια το 2007 την αποφαση μου να προχωρησω τη ζωη μου με εναν αλλο ανθρωπο,εχω να πω πως προσπαθησε να με κερδισει παλι αλλα οταν με ειδε σταθερη σε αυτο που λεω προτιμησε να μου δωσει χωρο κ ισως χρονο,λεγοντας μου πως οσους κυκλους κ να κανει στην ζωη του ο καθενας μας,στο τελος θα καταληγουμε μαζι.Κι εφυγα.Τον εχασα για 4 ολοκληρα χρονια,οσο δηλαδη ημουν με τον Μανο κ τον ειδα ξαφνικα μπροστα μου το Πασχα.Του ειπα πως ακομη ειμαι με τον Μανο κ μου ειπε πως κ αυτος εχει μια σχεση 2,5 περιπου χρονων.Παρολα αυτα, τα συνασθηματα που μας πλημμυρισαν ηταν τοσο δυνατα που δυστυχως δεν υπολογισαμε τιποτα.Ζουσα μαζι του την τρελα,το χτυποκαρδι,την ανεμελια.Μου ελεγε πως παντα με αγαπουσε,οτι ολα αυτα τα χρονια που ελειπα απο διπλα του ηταν μισος.Ηταν ολα τοσο ομορφα..Ειμασταν εμεις!

Μετα απο λιγες μερες ομως επρεπε να γυρισω πισω στον Μανο,στο σπιτι μας κ στην δουλεια μου.Ημουν αποφασισμενη πλεον να χωρισω.Οχι για τον Αγγελο.Για μενα.Με τον Αγγελο δεν ειχαμε πει τιποτα για το τι προκειται να κανουμε.Εφυγα κ ειπαμε απλα πως δεν θα χαθουμε.Δεν ζητουσε τιποτα ο ενας απο τον αλλο.Δεν ειμασταν δα και δυο ξενοι.Βρεθηκα λοιπον με τον Μανο,δεν του ειπα την αληθεια αλλα πρεπει να το καταλαβε.Μαζεψα τα πραγματα μου κ εφυγα απο το σπιτι.Το μονο που του ειπα ηταν πως η αγαπη μας δεν προχωραει πια κ πως καλο θα ηταν να τελειωσουμε εδω κρατωντας μονο τα καλα της σχεσης μας.Κι εμεινε απαθης,βουβος κ ψυχραιμος κοιταζοντας με να πακεταρω.Ισως να ηθελε κ αυτος εν τελη να χωρισουμε κ κρυβοταν πισω απο τα "πρεπει" του.Η αληθεια ειναι οτι στεναχωρεθηκα.οχι γιατι χωρισα αλλα γιατι του συμπεριφερθκα με αυτον τον τροπο.Ταυτοχρονα ομως χαμογελουσα γιατι υπηρχε εστω κατα καποιον τροπο στην ζωη μου ο Αγγελος.Οταν με πηρε τηλεφωνο μετα απο μια βδομαδα αφοτου ειχα φυγει,του ειπα ολα οσα συνεβησαν με τον Μανο χωρις αυτο να προμυνηε οτι κ αυτος πρεπει να κανει το ιδιο.Να χωρισει δηλαδη.Συνεχισαμε να μιλαμε τακτικα τους επομενους μηνες χωρις να βρεθουμε φτανοντας αρχες αυγουστου οπου επαιρνα την αδεια μου κ θα πηγαινα στην πολη μου να δω τους δικους μου αλλα κ αυτον.Στην ουσια το καλοκαιρι μου τοτε ξεκινουσε αφου λογω δουλειας κ πιεσης δεν ειχα χαλαρωσει ουτε μια μερα.Πηγαινω λοιπον,βρισκομαστε με τον Αγγελο σαν δυο παλιοι,καλοι φιλοι.Νιωθαμε ομως πως δεν γινεται να ειμαστε χωρια,οι ζωες μας επρεπε να αρχισουν να εχουν κοινη πορεια.Ερωτευτηκαμε ο ενας τον αλλο με το ιδιο παθος,δεθηκαμε με την ιδια δυναμη,δωσαμε υποσχεσεις με το ιδιο σθενος,λογομαχησαμε με την ιδια ενταση.Εντυπωσιαστηκα κ παλι με το ποσο πολυ μοιαζουμε.Μου ελεγε πως πρεπει να χωρισει,πως θελει να χωρισει,πως δεν γινεται να με ξαναχασει.Του ειπα να παρει τον χρονο του,πως εγω ειμαι εδω κ περιμενω.Μαζι του ενιωθα τοσο δυνατα που δεν με ενοιαζε τιποτα.

Κι ο αυγουστος περασε καπως ετσι..Με μενα να χαμογελω πλατια κ κεινον να λεει κ να ξαναλεει στον εαυτο του πως πρεπει να χωρισει.Ελεγε πως χρειαζεται μονο λιγες μερες αφοτου την δει,γιατι ειναι απο αλλη πολη,για να της εξηγησει την κατασταση.Κ πως μετα θα μπορουσαμε να ζησουμε οπως θελουμε.Κανεις δεν μιλησε για σχεση,εξαλλου κ οι δυο μολις ειχαμε βγει απο μακροχρονιες σχεσεις.Μιλησαμε για ερωτα,για παθος,για τρελα.αυτο μας ελειπε κ αυτο ειχαμε σκοπο να κανουμε.

Τελειωνοντας λοιπον η αδεια μου,φευγω κ παλι απο την πολη μου με τα πιο τρυφερα λογια κ τις πιο γλυκες πραξεις απο μερους του Αγγελου.Ξεκιναει λοιπον ο σεπτεμβιος κ μαζι με αυτον πυκνωσαν κ τα τηλεφωνα κ τα μηνυματα απο τον Αγγελο.Τις πρωτες μερες μου λεγε πως υπεφερε μακρια μου κ πως θελει μονο λιγο χρονο για να φτιαξει τα πραγματα..Επειτα,το δευτερο σκελος,του χωρισμου του,αρχισε να εξανεμιζεται.Αντι αυτου υπηρχαν λογια οπως "βγηκα χτες με την Σ. κ κατι φιλους κ περασαμε πολυ ωραια".Δεν εχανα την ψυχραιμια μου μεχρι που σε μια παρομοια φραση του με επικεντρο την Σ. του ειπα κ το θεωρω μεγα σφαλμα μου οτι δεν θα τον περιμενω μια ζωη να χωρισει για ζησουμε την ζωη που θελουμε.Μολις του το ειπα αμεσως το μετανιωσα.Τον πιεσα ενω εγω ημουν αυτη που ηθελε να ζησουμε χαλαρα.Χαλαρα αλλα μαζι.Παρασυρθηκα,με κυριεψε ο φοβος οτι τον χανω.Το αποτελεσμα ηταν να χαθει ετσι ξαφικα για οχτω μερες,την στιγμη που επικοινωνουσαμε καθημερινα.Οταν εμφανιστηκε προσπαθησε να δικαιολογηθει λεγοντας οτι ειχε φορτο εργασιας.Δεν τον συγχωρεσα γιατι πολυ απλα το ειχα κανει προ ημερων.Ημουν ερωτευμενη.Ζητησε συγνωμη για την,οπως ειπε,ανωριμη συμπεριφορα του κ γω περιμενα απλα να μου πει πως με θελει στην ζωη του.Κ το ειπε.

Ειμασταν κ παλι καλα για μερικες μερες ωσπου μου λεει πως για τις επομενες 3 μερες θα μπορουμε να μιλαμε οποτε θελουμε αφου η Σ. θα πηγαινε επαγγελματικο ταξιδι.Αυτο λοιπον το διαστημα που τοσο πολυ λαχταρουσα να του μιλησω οσο ηθελα,εξαφανιστηκε λεγοντας μου οταν τον πηρα 2 φορες τηλεφωνο πως ειναι με φιλους κ θα με παρει αργοτερα,πραγμα που δεν εγινε ποτε.Την τελευταια φορα που τον πηρα ημουν σε εξαλλη κατασταση.Του ειπα πως παιζει με τα νευρα μου,πως ειναι ενα παιδι κ πως ματαια πιστεψα πως "μεγαλωσε".Δεν ελεγε τιποτα,γιατι απλα δεν ειχε κατι να πει.Κλεισαμε ενω εγω του ελεγα να μην με ξαναπαρει τηλεφωνο κ αυτος επεμενε πως θα με παρει την επομενη μερα.Δεν ξαναπηρε ποτε.Εχει περασει σχεδον ενας μηνας κ εχω πιασει πατο. Δεν ξερω τι να σκεφτω γιατι θεωρω πως αυτο που ειχαμε δεν ηταν κατι επιφανειακο.Ηταν αυτος κ ημουν εγω.Γνωριζομαστε σχεδον 20 χρονια.Αυτα που μου εδειχνε οτι ενιωθε,αυτα που ελεγε οτι ηθελε να κανουμε δεν μπορει να κρυβονται πισω απο εναν εγωισμο.Απο την αλλη δεν διανοουμαι να σκεφτω οτι ολα ηταν ενα ψεμα.Εαν ειναι αυτο αληθεια νιωθω πως δεν θα το ξεπερασω ποτε.Δεν ξερω τι να υποθεσω.Το μονο που ξερω ειναι πως οταν εισαι ερωτευμενος κ αγαπας κανεις τα παντα.Δεν φοβασαι,δεν λυγιζεις κ παλευεις για τα "θελω" σου.Κι αυτος δυστυχως δεν εκανε τιποτα...

Συγνωμη αν σας κουρασα..ελπιζω καποιοι να καταφερατε να φτασετε ως το τελος κ να μου πειτε την αποψη σας η αν εχετε ζησει κατι παρομοιο.
Ευχαριστω,
Μαιρη

...σε καμια εβδομαδα που θα τελειωσω διαβαζοντας το κειμενο θα σου απαντησω...τωρα διαβαζω ενα μικροτερο..."οσα παιρνει ο ανεμος"....

το ειπες και μονη σου: αν σε αγαπουσε θα την ειχε χωρισει
κατσε περιμενε μια ολοκληρη ζωη μηπως σε καλεσει και στο γαμο του

Σε ολη αυτη την ιστορια που εγραψες το "ψεμα" που ειπες στον εαυτο σου ηταν το εξης:

Οτι χωρισες τον μανο, επειδη δεν τον ηθελες αλλο και οχι επειδη περιμενες να γινει κατι με τον Αγγελο.

Η αληθεια ειναι η εξης:
Οτι χωρισες τον Μανο επειδη ερωτευθηκες τον Αγγελο και επειδη περιμενες πως θα κανει και ο ιδιος το ιδιο. Φανταζομαι αυτα τα δειγματα θα σου ειχε δειξει, δεν σου ριχνω δηλαδη τις ευθυνες εξ ολοκληρου, απλά μην παραμυθιαζεις τον εαυτο σου.

Κατα τ'αλλα, δεν βλεπω τον αγγελο να σου ελεγε ψεμματα. Εκεινος αυτο που ενιωθε αυτο ελεγε. Σε γουσταρε, σε ηθελε, τωρα τι στραβωσε, αυτο εχει να κανει και με τη πλευρα του αγγελου που δεν την ξερουμε διοτι δεν ειμαστε μαντεις. Μπορει να ειδε κατι που να τον τρομαξε σε εσενα, μπορει να αγαπαει την αλλη κοπελα, μπορει να σε ερωτευτηκε και να του περασε, μπορει πολλα.

Το θεμα ποιο ειναι τωρα.

Αν υποθεσουμε οτι η σχεση με τον μανο ειχε ληξει. Που μαλλον ειχε ληξει για να ερωτευτεις καποιον αλλο. Ισως και η περιοδος της απαθειας που βιωνες να ηταν και μια μορφη πενθους της σχεσης. Ας πουμε λοιπον οτι εκλεισε ο κυκλος με τον μανο, αν και θα πρεπει να δεις αν ο παρορμητισμος σου τον εκλεισε. Οπως θα πρεπει να δεις τις πραξεις σου ως προς τον μανο. Διοτι.. οτι εκανες εσυ στον Μανο, στο κανει τωρα ο Αγγελος κατα καποιο τροπο.

Με τον αγγελο ειχε ανοιξει καποιος κυκλος απο παλια. Ετσι λες. Ενα απωθυμενο ενα παθος λοιπον. Τα απωθυμενα δεν ειναι αγαπες. Παθη ειναι. Εξου και ο τροπος σου προς αυτον ηταν πιεστικος και αποτομος. Στα παθη ετσι λειτουργεις..

Εσυ φανταζομαι νιωθεις προδομενη, εξαπατημενη, φανταζομαι ησουν και σιγουρη οτι ο αγγελος θα κανει το ιδιο (μεταξυ μας... ) γιατι αυτο λες με τη σταση σου.. και ισως και για αυτο δεν περασες και το σταδιο του αποχωρισμου με τον μανο. Επειδη ησουν ηδη με το ενα ποδι αλλου.

Τι θα κανεις? Θα ηρεμησεις. Εκανες μια παρορμητικη κινηση στη ζωη σου, εξαλλου ησουν μικρη για να συγκατοικησεις, φυσικα και θα αναζητουσες τον ερωτα καποια στιγμη, ο πονος του ερωτα και της αγαπης ειναι για ολους θα περασει καποια στιγμη, εγω θα σου ελεγα να μην το λαβες σαν προδοσια γιατι με τον αγγελο δεν υπηρχε καν σχεση. Δεν ειχες ξεκινησει τιποτα που να δηλωνε σχεση οποτε γιατι να νιωθεις προδομενη? Ηταν ενα παθος ανεκπληρωτο που εισαι τυχερη που το εζησες. Μολις φυγει αυτη η αναστατωση που σου δινει το εντονο παθος τοτε θα ηρεμησεις. Κουλ λοιπον.

Θα συμφωνησω με την october. ΑΝ σε αγαπουσε (οποιοσδηποτε απο τους 2 ) πραγματικα, θα σε κρατουσε, θα σε τραβουσε, θα σου εδινε με καποιο τροπο λογους να μεινεις.
Δε φανηκε κατι τετοιο.
Πολυ "δραμα" για το τιποτα. Δεν ειναι ετσι οι αγαπες. ΑΥτο δεν ειναι αγαπη. Την αγαπη (κυριως και απο την απεναντι πλευρα) θα την καταλαβεις αργοτερα. Γιατι δεν εχει σημασια να αγαπας μονο εσυ. Αυτο ειναι το ευκολο. ΣΗμαντικο εινα να ειναι αμοιβαιο. Οπως το αγαπας εσυ να σ αγαπαει και αυτος. Οπως τον φροντιζεις εσυ να σε φροντιζει και αυτος. Οπως καιγεσαι για εκεινον εσυ, να καιγεται και αυτος. Εγωισμοι, λαθη, φοβοι...ολα να μπαινουν στην ακρη, και να ειστε ΕΣΕΙΣ. Και οχι μονη σου , εσυ.

Πανε τη ζωη σου παρακατω. Υπαρχουν πολυ καλυτερα...
Μην ενθουσιαζεσαι ευκολα και μη πιανεσαι απο μεγαλα λογια. Ξερεις, ακομα και αυτα που τα λεμε και τα εννοουμε καποτε εξανεμιζονται. Το θεμα ειναι οτι ειναι τοσο ευκολο να ειπωθουν οσο και να γινουν πιστευτα.
Για μενα τα μεγαλα λογια δε λενε τπτ.
Οι μεγαλες πραξεις ομως, λενε πολλα....


Κοιτα να προσεχεις περισσοτερο, και να μην επενδυεις σε "μελλοντικα σχεδια" και πεταλουδιτσες που αιωρουνται απο πανω σας...
Για σενα κυριως.

Oταν ο Αγγελος βλέπει ότι εχεις παράλληλη σχέση έστω και τον ελάχιστο καιρό μέχρι να το πεις του Μάνου (είδες το διάβασα όλο το κείμενο :-p ) είμαι πεπεισμένος ότι θα το σκεφτεί δις για να μείνει μαζί σου.Μπορεί βέβαια να αγαπάει τη Σ. και να μην ήθελε ποτέ να την χωρίσει αλλά να ζήσει μία περιπετειούλα με σένα και μετά να γυρίσει στη ''γυναίκα'' του!
Γενικά καλό είναι να μην εμπιστεύεσαι εκατό τοις εκατό τα λεγόμενα των ανδρών γιατί έχουμε την τάση όταν επιδιδόμαστε σε ποιοτική σεξουαλική επαφή με ό,τι αυτό συνεπάγεται να λέμε πράγματα που δεν τα πιστεύουμε ακράδαντα αλλά ίσως μας βοηθούν στο να επιτείνουμε την εν λόγω ποιοτική επαφή.Εν ολίγοις οι αντρες λέμε πολλά για να πηδήξομεν!(το είπα όσο ευγενικότερα μπορούσα.)

Σας ευχαριστω για τις απαντησεις..

october δεν ανεφερα πουθενα πως θα πειμενω μια ζωη.αυτο που με βασανιζει ειναι πως ακομα κ να ηθελε να τελειωσει μαζι μου οριστικα,επρεπε κατ'εμε να μου το πει κ οχι να παιζει κρυφτο μαζι μου εμφανιζοντας μοναχα εναν τεραστιο εγωισμο..

sunnyeyes τα λογια σου σοφα..τα εχω σκεφτει κ γω πολλες φορες οταν τα γυροφερνω στο μυαλο μου.προσπαθω να ειμαι "κουλ" οπως λες,αλλα ειναι πολυ νωπο ακομα κ δεν τα κατεφερνω..ο χρονος θα δειξει..

naughtyM δεν ξερω αν οι μεγαλες αγαπες ειναι ετσι η οχι.η αληθεια ομως ειναι οτι κανενας απο τους δυο δεν φανηκε πως θελει να με κρατησει.ξερω ομως τι ενιωθα εγω,αλλα μαλλον δεν ηταν αρκετο.

utterson24 μην ξεχνας πως κ ο Αγγελος ηταν σχεση οταν εκανε με μενα κατι παραλληλο κ ετσι θα επρεπε να το σκεφτω κ γω διπλα.δεν το εκανα ομως γιατι ηταν ενας ανθρωπος που γνωριζα απο παλια.δεν ηταν καποιος τυχαιος..δεν τον κατετασα στην κατηγορια ΟΛΩΝ των ανδρων,ηταν μοναδα,ηταν ξεχωριστος..βλεπεις ομως οτι απο παντου πρεπει να προσεχεις.δεν το περιμενα να φερθει ετσι..

κλείσε οριστικα τα κεφαλαια μανος, αγγγελος και προχωρα τη ζωή σου. εκανες εναν ωραιο κυκλο (ερωτας, συγκατοικηση, εμπειριες κτλ) αλλά ο εαυτος σου εχει σαλπαρει για άλλα πιο μεγάλα. θεωρώ οτι ωριμασες πολύ μεσα απο αυτη τη διαδικασια και εχεις οπλιστει με περισσιες εμπειριες που θα σου φανουν χρησιμες για μελλοντικες σχεσεις σου

ενα σου λεω κ να το θυμασαι:
ο αγγελος ηταν μονο η αρχη!!
τιγκα στους αγγελους ειναι εκει εξω. τιγκα ομως!

καλη τυχη.

τι εννοεις??

Μπραβο ρε κοπελλια. Για ποτε προλαβες στα 23 σου, να ερωτευτεις, να συζησεις με τον ερωτα σου, να ξεερωτευτεις, να ερωτευτεις στο καπακι αλλον και μαλιστα δεσμευμενο, παλευοντας και για τους δυο οπως και αυτοι για σενα οπως λες, ειναι αποριας αξιον.

Επειδη δεν θελω να γινω πολυ κακος μαζυ σου λογω του οτι εισαι εξαιρετικα μικρη, εχω μονο να σε προτρεψω να ΩΡΙΜΑΣΕΙΣ και να ξεκινησεις χθες αν ειναι δυνατον να ζησεις-μαθεις εγκαιρα ολα οσα θα σου επιτρεψουν αργοτερα μεγαλωνοντας, να μη κανεις τις ιδιες βλακειες παιζοντας με τα αισθηματα του καθενος, και παραπονουμενη για τα μη αισθηματα των αλλων.

Κανεις απολυτως δεν σου φταιει για το γεγονος πως εισαι αφελης αμα και αμαθη, καλυπτοντας τις ανωριμοτητες σου κατω απο τα πεπλα των τεραστιων δηθεν ερωτων, οι οποιοι στην τελικη δεν ειναι τπτ αλλο, παρα απλοι παιδικοι ενθουσιασμοι.

Διοτι οι πραγματικοι ερωτες μικρη ασκεφτη, εμπεριεχουν και μια εννοια την οποια ουτε καν εθιξες στο τεραστιο κειμενο σου. Την εννοια του ΣΕΒΑΣΜΟΥ προς τον εαυτο σου, αλλα και τους αλλους, οσον αφορα τα αισθηματα τους, τις σχεσεις τους, και τις ζωες τους.

Επειδη εγω ειμαι η Σ. στο δικο μου "τριγωνο" θα σου πω πως δεν υπαρχει περιπτωση να την χωρισει ποτέ, του την εσπασες αφανταστα οταν χωρισες τον Μανο, γιατι του χαλασες τα σχεδια και οτι οσο το συνεχιζεις εσυ, θα τραβαει ετσι αυτη η σχεση....
Μπορει εσυ να μην του ειπες να χωρισει με την Σ. ομως το ηθελες και αυτο το καταλαβε...
Αν ηθελε να ειναι ΜΟΝΟ μαζι σου, θα την ειχε χωρισει αμεσως μετα την 1η σας συναντηση...
Κατεβα απο το συνεφακι, σηκωσε το αναστημα σου και προχωρα να βρεις εναν ελευθερο ανθρωπο που θα ειναι ΜΟΝΟ για σενα...