Η μητέρα σου δεν έπρεπε να μείνει.
Κουτσά στραβά θα τα κατάφερνε μόνη της.
Το ότι έμεινε είναι προσωπικό της θέμα ή ανασφάλεια ή κι εγώ δεν ξέρω τι.
Αυτό όμως αφορά εκείνη. Το λάθος δεν θα το πληρώσεις εσύ.
Το ότι στάθηκαν στην αναπηρία σου , παιδί τους ήσουν και ήταν υποχρέωσή τους.
Είσαι μικρή ακόμα. Μπορείς να βρεις τη ψυχική σου ηρεμία και να οδηγήσεις τη ζωή σου σε φωτεινά μονοπάτια, με τη συμπαράσταση των αδελφών σου που το έκαναν ήδη.
Εδώ και τώρα διώξε τις ανασφάλειες και πάρε τη ζωή στα χέρια σου.
Οι αποφάσεις όταν πρέπει να παρθουν και δεν το κάνουμε στερούμε τη ζωή μας από το κομμάτι της ευτυχίας που της ανήκει δικαιωματικά.
Και ευτυχία πρώτα απ όλα σημαίνει ισορροπία.
Στο χέρι μας είναι , με μια απόφαση οριστική και αμετάκλητη να λυτρωθούμε .
Στη δικιά σου περίπτωση η αναποφασιστικότητα θα σας καταστρέψει όλους.
Η δικιά σου κίνηση ίσως κάνει τη μαμά σου να γίνει κι αυτή πιο αποφασιστική και να κάνει επιτέλους αυτό που πρέπει. Και για τον εαυτό σας και για σας.
Γιατί για μένα είναι η κυρίως υπεύθυνη γι αυτό το σήριαλ.
Συνειδητοποίησέ το και ξεκίνα. Εχεις και τ αδέλφια σου να σε στηρίξουν.
Δεν είναι εύκολη απόφαση αλλά μόλις και προλαβαίνεις.
Βλέπεις ότι κανείς δεν σου λέει να μείνεις.
Στη θέση σου θα προτιμούσα να ζητιανεύω και να φύγω μακριά από αυτή τη ψυχοφθόρα κατάσταση παρά να μένω.......
Συμβούλευσε και τη μαμά σου να φύγει. Γιατί μένει?
Εν ανάγκη καταγγελία στον επόμενο κιόλας καυγά ή βία!
Τις κοινωνίες εμείς τις κάνουμε να είναι κλειστές.
Οι κλειστές κοινωνίες είναι οι τάφοι των ανθρώπων !
Πάρε το θάρρος, σήκωσε το ανάστημα αντί ν αρρωσταίνεις και να μοιρολατρείς και αντέδρασε σ αυτή τη κλειστή κοινωνία που εν έτει 2006 στον 21ο αιώνα της υψηλής τεχνολογίας εθελοτυφλεί στα ανθρώπινα δράματα.
Μη χορεύεις ότι ζουρνά σου παίζουν γονείς και κοινωνία.
Αγάπη γονιών σημαίνει να θέλουν τα παιδιά τους ευτυχισμένα και χαρούμενα, δημιουργικά και ελεύθερα . Και είναι υποχρεωμένοι να κάνουν ότι μπορούν γι αυτό!!
Αν αποφάσισαν να μείνουν παρέα σε μια κόλαση, αυτό δεν αφορά εσένα!!!
Ξέρεις πόση δύναμη έχει ο άνθρωπος? Αρκεί να πιστεύει στον εαυτό του. Δεν δημιουργήθηκε ο άνθρωπος για να ζει στα υπόγεια αλλά στα ρετιρέ!
Σου εύχομαι να ξεθάψεις τη δύναμή σου σύντομα και να απεγκλωβίσεις τον εαυτό σου απ αυτό το τρυπάκι. Είμαι απόλυτα σίγουρη ότι θα τα καταφέρεις και χωρίς χάπια και βλακείες. Ολα στο μυαλό μας είναι. Ακόμα και η υγεία μας!!!
Προχώρα και κοίτα μπροστά. Ποτέ πίσω ξανά!!
Ούτε ευθύνη ούτε ενοχή να νοιώθεις. Η υποχρέωσή μας απέναντι στο δημιουργό μας είναι η αγάπη και η προστασία πρώτα του εαυτού μας . Ολοι οι άλλοι έπονται!