Κρητικές Μαντινάδες

Σα σμίξουνε τα χείλη μας θα ναι η στιγμή μεγάλη
γιατί θα λέει "σ' αγαπώ" η μια αναπνιά στην άλλη

οταν η νυχτα τρυφερα
τον κοσμο αγκαλιαζει
ερχεται αυτος και τα νερα
της σκεψης μου ταραζει

Στο αίμα μου κυκλοφορείς και στην καρδιά μου μπαίνεις,
κι αφήνεις πίκρες και καημούς κι αποκειας ξαναβγαίνεις .


Ήθελα και να κάτεχα ούλα τα μυστικά σου
Να δω όσα λεν τα χείλη σου, λέει τα κι η καρδιά σου;


Δε θέλω να σε δω ποτέ να ζεις δυστυχισμένος,
ταιριάζει σου, αγάπη μου, να ζεις ευτυχισμένος

ΨΗΛΑ ΠΕΤΩ ΓΙΑΤΙ 'ΜΑΙ ΕΓΩ ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΛΛΙΑ ΣΟΥ
ΒΑΡΟΣ ΜΟΥ ΠΕΦΤΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΟ "ΓΙΑ ΣΟΥ"



ΕΙΜΑΙ ΠΟΥΛΙ ΚΙ ΟΠΟΥ ΘΑ ΒΡΩ ΨΗΛΟ ΔΕΝΤΡΙ ΚΑΘΙΖΩ
ΧΑΜΕ ΣΤΗ ΓΗΣ ΔΕ ΘΑ ΜΕ ΔΕΙΣ ΠΟΤΕ ΝΑ ΣΤΡΑΤΑΡΙΖΩ.

ΒΛΑΣΤΟΣΥΡΝΕΝΟ ΓΙΑΣΕΜΙ ΤΣΗ ΤΟΣΕΣ ΟΜΟΡΦΙΕΣ ΣΟΥ
ΕΡΕΧΤΗΚΑ ΚΙ ΕΠΛΑΝΤΑΞΑ ΑΠΟ ΤΣΗ ΜΤΡΩΔΙΕΣ ΣΟΥ


ΒΑΣΙΛΙΚΕ ΚΑΙ ΓΙΑΣΕΜΙ ΚΑΙ ΒΙΟΛΑ ΜΟΥ ΚΑΡΝΑΔΑ
ΣΑ ΤΗ ΔΙΚΙΑ ΣΟΥ ΟΜΟΡΦΙΑ ΠΟΤΕ ΜΟΥ ΔΕΝ ΞΑΝΑΔΑ.


ΕΡΩΝΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΛΕΓΑ ΝΑ ΣΟΥ ΞΕΦΥΓΩ ΘΕΛΕΙ
ΜΑ ΠΙΑΣΤΗΚΑ ΣΤΑ ΔΙΧΘΙΑ ΣΟΥ ΣΑΝ ΤΟ ΛΑΓΟ ΣΤΟ ΤΕΛΙ.

ΣΤΟΝ ΕΡΩΝΤΑ ΣΟΥ ΕΠΙΑΣΤΗΚΑ ΚΑΙ ΔΕ ΜΠΟΡΑ ΞΕΦΥΓΩ
ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΧΑΝΟΜΑΙ ΚΑΙ ΛΕΙΩΝΩ ΛΙΓΟ - ΛΙΓΟ


ΕΧΩ ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΙΑ ΠΑΡΤΥ ΣΟΥ ΣΥΡΜΕΝΑ
ΚΙ ΩΣ ΛΕΙ Τ' ΑΛΑΤΙ ΣΤΟ ΝΕΡΟ, ΕΛΕΙΩΣΑ 'ΓΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ.


ΟΝΕΙΡΟ ΑΞΕΔΕΙΑΛΙΑΤΟ, ΚΑΘΗΜΕΡΝΟ ΤΣΗ ΣΚΕΨΗΣ,
ΠΟΣΟΝ ΚΑΙΡΟ ΜΟΥ ΜΕΛΛΕΤΑΙ ΚΟΝΤΩ ΝΑ ΜΕ ΠΑΙΔΕΨΕΙΣ.


ΟΛΗ Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΕΙΣΑΙ ΣΥ, Ο ΚΤΥΠΟΣ ΤΣΗ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ
ΣΚΕΨΗ ΓΛΥΚΙΑ ΚΑΙ ΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΑΕΡΑΣ ΤΣ΄ΑΝΑΠΝΟΙΑΣ ΜΟΥ.

Oμορφο που ειναι να αγαπας χωρις να νιωθεις πονο,
Μα 'γω για την αγαπη μου μερα και νυχτα λιωνω..!

Ηθελα να μαι δάκρυ σου όταν θα κλαις να βγαίνω
στο τρυφερό σου μάγουλο περίπατο να πιένω

Ενα φιλί του χωρισμού μου δωσες το χω ακόμη
δεν πλύνομαι γιατί θα βγει θέλω να με πληγώνει

Άφτω και σβήνω και και κεντώ
φοβούμαι και τρομάσω
αποκοτώ κι αγγίζω σου
φεύγω και πάλι αράσω.

Εκεί που θα με θάψουνε
ποτέ μην πλησιάσεις
γιατί φοβάμαι πως κι εκεί
φωτιά θα μου ανάψεις

Εγώ τη λέξη Σ'αγαπώ
την έχω καταργήσει
γιατί την είπα μια φορά
κι έχω πληγές γεμίσει!

Ηθελα να γινοσουνα τσιγαρο παπαστρατος
να σε καπνιζω οντε πονω
και εχει η καρδια μου παθος

Ο υπνος δεν καταφερε τα ματια μου να κλεισει
Καταφερε η σκεψη σου ξυπνια να με κρατησει


Είναι φορες που ενώ γελω δακρυ στα ματια βγαινει
Όταν κοντα μου ο λογισμος κι η σκεψη μου σε φερνει


Κλαιω δακρυζω νοσταλγω πονω ποθω και λιωνω
Σβηνω πεθαινω χανομαι για μια ματια σου μονο


Μιλουνε σου τα ματια μου και φτανει μια ματια μου
Να μαθεις ποσο σε ποθει και σ' αγαπα η καρδια μου

Θέλω να βγω έξω στη βροχή και μούσκεμα να γίνω
Να τρέξω στην αγκάλη σου και μέσα εκεί να μείνω

Σε αγαπώ που δεν μπορεί ούτε ο θεός ακόμη ,
Για σένα ότι αισθάνομαι να μου αλλάξει γνώμη.

Όποιος γνωρίζει τη χαρά στα χέρια τα δικά σου,
Δεν ημπορεί ούτε στιγμή να φύγει από κοντά σου.

Σαν θές ν'ανοίξεις τα φτερά
ψηλα να πεταρίσεις
ανοιξε πρωτα την καρδιά
να μάθεις ν΄αγαπήσεις

Κρήτη μου αρχόντισσα
κλείσε με στα φτερά σου
γιατί αυτός π΄αγάπησα
με διώχνει μακριά του

Οταν τη μανα ερωτουνα
ηντανε η αγαπη
εκεινη επρεπε ευθής
την μουρη να μου σπάσει

Οντες τα έβαλα εγω
τα μαυρα στο κορμί μου
εσυ ρωτούσες να σου πω
ηντα χει η ψυχή μου

Οταν σου είπα σ΄αγαπώ
ξεκίνησε το βιός μου
οταν μου είπες δεν μπορώ
εμίσεψε το φώς μου

Απ'την αρχη μου ελεγες
να 'νοιξω τη καρδια μου
μα ειχα φοβο μεσα μου
αν ησουνα κοντα μου

Ποτε μου δε καταλαβα
πιο ειναι το κακό μου
κι μάνα σου με κυνηγά
αχι παραπονο μου

Την Κρήτη δε τη γνωριζα
δεν είμαι απο κει κατω
μα 'χω κοπελα Κρητικιά
που εχει ωραιο πατο

Μ΄έκανες και σ αγάπησα
και τώρα μ΄απαρνιέσαι
εσύ δεν είσαι Χριστιανή
Θεό δεν συλλογιέσαι

Για πε μου ήντα σου κανα
κι όλο με βασανίζεις
και όσα χτίζω ολημερίς
την νύχτα τα γκρεμίζεις;

Χρυσολαμπαδόκορμη,φεγγαρολαμπυρούσα
χρυσοδαχτυλιδόστομη κι ανθοδροσομιλούσα
μοσχοκανελοκόκαλη,ζαχαροζυμωμένη
γαρυφαλοχνωτάτη μου κι ακριβαναθρεμένη

στη πάνω μπάντα του ραφιού
το "φχιου" είναι γραμμένο
φχιού σου πως απομείναμε
πουλί μου αγαπημένο..


αχχαχαχχαχαχχα

Χοχλιδοβολοσέρματα
δε θέλω μπλιο μαζί σου
γιατί είδα αλλουνού χοχλιού
σημάδια στο κορμί σου!

Ποτέ χοχλιός μπουμπoυριστός
δε φεύγει απ' το τηγάνι,
ανε γλιτώσει απ' τη φωθιά
τ' αλάτσι τονε πιάνει!

Σα ντη λογιάσεις τη δουλειά,
όρτσα και μη φοβάσαι..
Αμόλα τη τη νιότη σου
και μη ντη νε λυπάσαι..

Όρτσα -διάλε τη πίστη σου
κι όπου το βγάλει η βράση.
Γι που δα σάξει μια δουλειά
η που δα σωχαλάσει...

(Ν. Καζαντζάκιης)

- απο παραδοσιακό ρακάδικο στα Χανιά:

Ρακί κρασί με τον καημό,
και το σκοπό τσι λίρας,
τα συγκερνώ και πίνου ντα
και βλαστημώ τσι μοίρας.

-

Ζωή δεν είναι να ξυπνάς
και να κοιμάσαι πάλι,
Ζωή είναι να 'σαι ξυπνητός
όταν κοιμούντ' οι άλλοι.

-

Εστησεν πάλι η καρδιά
τον αργαλειό και φαίνει,
μόνο για μαύρες φορεσιές
παραγγελίες παίρνει

-

Κάλλι' έχω να μου παίξουνε
μ' ένα μπιστόλι δέκα,
παρά να πάω να παντρευτώ
μία γλωσσού γυναίκα

-

Κι οι δυο σε ξένες αγκαλιές
εδά μωρό μου ζούμε.
Δεν ξέρω πως περνάς εσύ,
εγώ όμως προσποιούμαι

-

Τ' άστρα ρωτώ τραγουδιστά
αν με αναστοράσαι,
κι ευχή σου δίνω να περνάς
καλά όπου και να 'σαι

-

Την πρώτη αγάπη
στην καρδιά την έχω κορνιζώσει
γιατί πολλά μαθήματα
για τσ' άλλες μου 'χει δώσει.

- από τα φιλαράκια κατά την αναχώρηση από το λιμάνι των Χανίων για Πειραιά:

Καλό ταξίδι όπου κι αν πας
να μην κοιτάξεις πίσω,
δεν θέλω τ' αποχωρισμού
το βλέμμα ν' αντικρύσω.

'Οτι έχω καταφέρει να κρατήσω στη μνήμη από τις φετεινές διακοπές στην πατρίδα.

- Ληδάκι